Tytuł: Iza Buntowniczka
Liczba stron: 132
Recenzja książki: Iza Buntowniczka to ciąg dalszy pamiętnika Izy Anoreczki. Teraz, gdy przekonała już do siebie kolegów z klasy, ma odwagę decydować o swoim, prawie dorosłym życiu. Iza już rozumie, że ambicje jej mamy nie są jej ambicjami.
Czy ma na tyle siły, by porzucić złotą klatkę? I jaką rolę w tym odegra Borys?
Jeszcze pół roku temu byłam pewna, że muszę zwyciężyć, zaimponować, wygrać, odnieść sukces, bo dzięki temu zjadam sobie przyjaciół. Wystarczyło nie szczerzyć zębów, nie podstawiać nóg, być sobą. Nie jestem na tyle naiwna, by znajomych ze szkoły od razu nazwać przyjaciółmi, ale widzę, że jak tylko schowam kolce, to zmniejszył się dystans mię nami. Nie zabiegam od niczyją sympatię, nikomu nie przypochlebiam, a jednak ludzie podchodzą do mnie, odzywają się. Myślę, że Borys przełamał lody. Nazywając mnie Anoreczką, sprawił, że zaczęłam należeć do klasowej społeczności. Łatwiej przyjąć do swojego grona Anoreczkę niż Wredniarę.
Przeczytałam: od 24.07.2012 r. do 25.07.2012 r.
Druga część Izy Anoreczki
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz